«Ένα από τα σπουδαιότερα προβλήματα που απασχόλησαν και απασχολούν το γεωργό, είναι τα αγριοβότανα ή ζιζάνια που φυτρώνουν στα χωράφια και στον κήπο του. Ο γεωργός προσπαθεί με κάθε τρόπο να καταπολεμήσει τα ζιζάνια, χωρίς να γνωρίζει τη σημασία και τη σπουδαιότητά τους για την παραγωγικότητα του εδάφους του, για τη ζημιά που προκαλεί στο φυσικό περιβάλλον και για το ότι βλάπτει μέχρι εξαφάνιση σπάνια είδη όπως είναι το Αγρόστεμμα , την Centaurea cyanus, η παπαρούνα, διάφορα είδη άγριας βρώμης κ.α.».
Aγρόστεμμα, Agrostemma githago.
Ο βιολογικός καλλιεργητής οφείλει να παρακολουθεί συστηματικά τα αγριοβότανα που βγαίνουν στο χωράφι του και να δουλεύει έτσι ώστε «να σχηματιστεί μαζί με τα καλλιεργούμενα φυτά μια κοινωνία άριστα εξοικειωμένη». Παλιά οι γεωργοί άφηναν κάθε 3 ή 4 χρόνια τα χωράφια τους χέρσα (αγρανάπαυση). Τα χωράφια, στο διάστημα αυτό, αναπαύονταν, δυνάμωναν και ήταν έτοιμα για την επόμενη σπορά, με αισθητά μεγαλύτερη απόδοση. Η φυτοκοινωνία του χωραφιού θα πρέπει να έχει, όσο το δυνατόν, μεγαλύτερη βιοποικιλότητα (περισσότερα είδη) καθώς σε κάποια αγριοβότανα γίνεται η αναπαραγωγή ορισμένων εντόμων, ενώ άλλα προσελκύουν τα βλαβερά εις όφελος των κηπευτικών μας. Τέλος τα αγριοβότανα είναι πολύ καλοί δείκτες του εδάφους:
Φυτά που δηλώνουν έδαφος με μεγάλη υγρασία:
- Mentha arvensis (Μέντα , Μίνθη η αρουραία),
- Ranunculus repens (Μικρο χελιδόνιο),
- Equisetumείδη (Πολυκόμπι),
- Tussilago farfara (Βήχιο),
- Fumaria officinalis (καπνόχορτο),
- Lamium purpureum (Φώτο).
Φυτά που δηλώνουν ξηρά και πετρώδη εδάφη:
- Legousia speculum veneris (φωτο),
- Erodium Cicutarium (Βελονίδα – Πηρουνιά),
- Falcaria vulgaris (φώτο)
Φυτά που δηλώνουν ελαφρύ και χουμώδες έδαφος:
- Stellaria media (Στελλάρια),
- Mercurialis annua (Σκαρόχορτο),
- Urtica urens (Τσουκνίδα),
- Galinsoga parviflora (φώτο),
- Euphorbia είδη (Ευφορβία).
Φυτά που δηλώνουν άζωτο στο έδαφος:
- Galium aparine (Γάλιο (Κολλητσίδα)),
- Chenopodium album (Βρωμόχορτο),
- Echinochloa crus-galli (Μουχρίτσα),
- Lamiaceae είδη (Λαμιίδες ή Χειλανθή),
- Urtica Dioica (Τσουκνίδα),
- Mercurialis annua (Σκαρόχορτο),
- Senecio vulgaris (Μαρτιάκος).
Φυτά που δηλώνουν οξύτητα πάνω από 7 (αλκαλικό):
- Salvia pratensis (είδος Φασκόμηλο),
- Onobrychis viciaefolia (δες φώτο),
- Viola tricolor (δες φώτο),
- Sinapis arvensis (δες Σιναπιά),
- Euphorbia chamaesyse (δες φώτο).
Φυτά που δηλώνουν οξύτητα κάτω από 7 (όξινο):